Stage?

 ~ Stage ~

Deze week had ik niet zo veel vrije tijd als de afgelopen weken. Dit omdat ik stage had in een middelbare school. Ik heb hier vooral meegelopen en geobserveerd. Het was zeer interessant en bewogen week. Dit omdat het lesgeven hier in Noorwegen een groot verschil is met hoe wij in België lesgeven.

Wat zijn nu de grootste verschillen? 

- De stap tussen de leerlingen en de de leerkracht is heel klein. De leerlingen kunnen zonder aarzelen de leerkracht dingen vragen. Maar ook de manier waarop men met de leerlijnen praat en omgaat. Sommige leerlingen komen vuistjes geven of een schouderklop als de hun leerkracht zien. µ

- Ook is er een groot verschil als men op verplaatsing gaat sporten. De leerkracht vertelt aan de sporthal wat de leerlingen gaan doen. De leerlingen wandelen daarna zelfstandig naar de plek waar men moet zijn. En negen van de tien leerlingen zijn daar ook onmiddellijk. Er zijn pas enkele leerlingen die slenteren of zich ergens verstoppen.

- De klassen zijn hier zeer groot. Men geeft hier les in klassen van 40 - 60 kinderen. En men heeft maar twee opties. Als het niet te hard regent kan men zich opsplitsen  buiten. Maar wanneer het slecht weer is moeten alle kinderen samen in de sporthal.

- INCLUSIE: Hier wordt zeer sterk ingezet op inclusie. Wat houdt dit in? Leerlingen met special needs worden geïntegreerd in de 'normale' school. Je hebt de leerkracht die les geeft (frans, nederlands,...). Maar daarnaast heeft ieder kind met special needs een eigen begeleider mee. Die zorgt voor het welzijn van het kind. Helpt waar nodig, maar blijft ook op de achtergrond waar nodig. Ook de leerlingen zelf doen helemaal niet raar dat er een kind met special needs in hun klas zit!

Wat vinden de leerkracht hier zelf van hun lesgeefstijl? 

Natuurlijk was er de vraag van de leerkrachten uit of er een groot verschil is met België. Ik antwoordde dan hoofdzakelijk de bovenstaande zaken. Over het feit dat de kloof tussen de leerkracht en de leerlingen minder groot is van mijn opzicht uit hadden ze wat te vertellen. Soms vinden ze dat zelf heel moeilijk. Dit doordat zij soms gewaar worden dat het respect voor de leerkracht verdwijnt. Maar niet alleen het respect is voor hen een probleem soms wordt men bijna gestalkt door de ouders van het kind. Er zijn een aantal ouders die constant bellen naar de leerkrachten hoe het ging met hun zoon/dochter.
Als ik vertelde over het feit dat als we in België op verplaatsing gaan sporten er meestal een leerkracht mee wandelt/loopt tot de plaats waar men moet zijn. Vertelde men dat men de kinderen zo wil opvoeden dat ze zelfstandigheid kweken. Men laat de kinderen al vanaf een zeer jonge leeftijd alleen naar de verschillende plaatsen wandelen. En natuurlijk zijn er altijd wel een aantal leerlingen die proberen om onder de les uit te komen. Maar alle aanwezigheden worden bij aankomst aan de plaats telkens opgenomen. Dus men heeft altijd een overzicht over wie wel of niet aanwezig is.

Wat verder? 

In week 41 is het mijn beurt. Dan ga ik zelf aan de slag. Ik ga lesgeven aan de kinderen. Dit gebeurt allemaal in het Engels. Is voor mij een grote uitdaging want ik heb zelf nog nooit les gegeven in het Engels. Maar voor de leerlingen is het al een even grote uitdaging want zij krijgen normaal les in het Noors.